Türkiye-Rusya haber sitesi
Türkiye-Rusya haber sitesi
Türkrus reklam Türkrus reklam Türkrus reklam Türkrus reklam Türkrus reklam Türkrus reklam
YAZARLAR

ısmail Boy yazdı: Rusya'nın kalbinden bir 9 Mayıs Zafer Bayramı yazısı

 

C   DNıOM PABEDI/ZAFER BAYRAMINIZ KUTLU OLSUN

Ekonomik nedenlerle  ofisimizi ve  depomuzu  taşıdığımız Bagarodsk yaklaşık  40 bin nüfuslu bir sehirdir. Nijni  Novogorad’a yakınlığı ve Moskova- Kazan-Kirov  yolu üstünde bulunması  bizim için lojistik açıdan avantaj idi. Oldukça geniş bir alanda  birçok büyük   binaların ve  hangarların bulunduğu, etrafı  yüksek duvarlarla çevrili bölge içinde bizden başka bir de  askeriye icin çeşitli malzemeler  üreten büyük bir  dikimevi  var.  Bildiğim kadarıyla  bir zamanlar  Türk ordusunun içinde de  askeri dikimevleri  kurulmuştu,  halen  var mı bilmiyorum ama burada bizimle komşuluk yapan  BşGK Bagarodsky  şveini Galentery Kombinat firması 1928 den beri bu işi yapıyormuş. Bir zamanlar Rus Kızılordu askerleri  için kemer, çanta, silah kılıfı gibi şeyler diken bir devlet kuruluşu iken  şimdi aynı hizmeti  Rus ordusuna  vermenin yanı sıra   sivil savunma için de  çeşitli boy ve modellerde çadırlar   diken “ZAO”  yani  bir nevi anonim şirket hüviyetine bürünmüşler. Her ne kadar özel sektör  gibi görünseler de hala üzerlerinden o ağır askeriye kokusunu atamamışlar, kompleksin bahçesinde bir nevi garnizon havası esiyor.

Böyle bir kuruluş sınırları içinde 9 Mayıs Zafer Bayramı kutlamaları yapılırken  çok az yabancıya nasip olacak bir şenliğe  şahit oldum.

Rusya’da  kutlamaların ne kadar önemli olduğunu bu ülkeyi  birazcık tanıyanlar biliyor, Doğum günleri,  8 Mart Kadınlar günü, 23 şubat Erkekler günü,  25 şubat  Tatyanalar günü,  v.s daha sayamadığım bir sürü günleri var kutlamak  için…  Zafer bayramı da bunlardan biri  ama 9 Mayıs kutlamaları Ruslar açısından çok önemlidir. Zira II.  Dünya savaşındaki  20 milyon Sovyet insan kaybı ile Dünyayı Hitler ve Alman Faşizmi belasından kurtarmışlardır. şayet Almanlar bu cephede karakışın da yardımı ile yenilip bozguna uğramasaydı kimbilir belki de  bugün ABD’nin  ünya üzerindeki oynadığı ağabeyilik rolü  yerine Almanların faşist  hakimiyetinden bahsediyor olacaktık.

Rusya’da kutlamaların  kendine has ritüelleri  vardır,  kutlanacak konu önce işyerinde arkadaşlar ile kutlanır, daha sonra özel kutlamalara geçilir.  Zafer Bayramı  kutlamaları da bizim ofisin bulunduğumu  kompleksteki  idari  binada yapıldı.  Birkaç günden beri  üst katımızında  yüksek sesle şarkı söylemeye çalışan insanların ne yapmaya çalıştıklarını sorduğumda 9 Mayıs için Prova yapıyorlar cevabını almıştım.

ışyerindeki  görevliler kendi aralarında 9 Mayıs kutlamaları için önceden  özel bir organizasyon yapmaya çalışıyorlarmış, bizim sekreter de daha önceleri bu kuruluşta çalışan biri olduğu için bu şenliklerde görev almış,  koroda görevli bir Kızılordu askeri rolündeymiş, birkaç gündür kendi ölçüsünde harıl harıl askeri üniforma aramasının nedenini çözmüş olduk.

Saat 11.00 gibi sekreterimiz  ortadan kayboldu birazdan üzerinde askeri üniforma ile gelip beni 2’nci kattaki salona  davet etti, kapısında akordeon çalan yaşlı  bir kadının karşıladığı  yaklaşık 200 kişilik bir salon, sahnede   üzerinde   “9 May”  yazılı, ilkokul   müsamereleri  gibi balonlarla süslenmiş bir perde vardı. Salonda bulunanların çoğunluğu orta yaş üstü  ve bu  işletmede çalışan Rus  kadınlarıydı, sahnenin bir köşesinde üzerinde   askeri  üniforma  bulunan DJ  işin müzik kısmını üstlenmişti, önündeki laptop ve sahnenin her iki yanında dev müzik kolonları kurulmuştu.

“Yuri Levitan”ın  “Gavarit Moskva”  anonsu ile açılış yapıldı,   2.nci Dünya savaşının unutulmaz  spikeri Yoldaş Levitan,   savaş döneminde her sabah  Moskova radyosundan Rus halkına yaptığı yayını  hatırlatıyordu,   Sahnenin gerisinden   “Pomniti Çiriz Rika,  Pomniti/Hatırlayın Nehirin ötesini hatırlayın ” adlı  şiir okunmaya başladı,  şiirin bir yerinde de  “ Lütfen savaşta  çoçukları hatırlayın”  diyordu...

Üzerinde işletmenin amblemi olan  kırmızı kadife flama ve bayrak ile 2 erkek  salona  girdi,  sahnenin hemen köşesindeki  göndere bayraklari bıraktılar,  elinde mikrofon ile bir kadın sahneye çıkıp önce bir şiir okudu peşine de işletme müdürünü konuşmasını yapması için davet etti.

Müdür,  kuruluşu  anlatıp,  savaş esnasında çok yararlı işler yaptıklarını  ve Bagarodsk’ta  o savaş  günlerinden  bugüne  sadece  22  savaş emeklisinin  kaldığını söyleyip tüm çalışanların Zafer Bayramlarını kutlayıp sahneden indi.

Üzerinde zarif bir asker gömleği,  altında yeşil  etek ve başında kızıl yıldızlı askeri kepi ile işletmede çalışan kadınlardan  biri  elinde mikrafonla spikerlik yapmak üzere  sahneye şiir okuyarak geldi,  işletmelerindeki arkadaşlarından oluşturdukları  askeri  koroyu davet etti.  Gelen üniformali 6 kadın  “Radnaye Zimle/Anavatan”  Marşını söyleyip  gittiler,  Spiker sahneye 3 kütük tabure  koydurtup  gitar çalan biri ve ona  şarkı ile  eşlik eden  iki erkeği  davet etti, onları ofise girip çıkarken gördüğümü hatırlıyorum,   şarkılarını bitirip sahneden ayrıldıktan sonra üzerinde  askeri üniforması, elinde mikrofon ile bir başka kadın sahneye gelip bir şiir okudu ve  şişman  bir teyzeyi  davet etti.  Gelen kadının görüntüsü bu işletmede “Glavnı Bugalter/Mali işler sorumlusu” gibiydi.  Kadın  playback eşliğinde şarkısına başladı ama  sözlerini şaşırdı.  DJ ye dönüp yeni baştan almasını  söyedi.   ıkincide  hatasız olarak “Rassiye Maya/Benim Rusyam”  şarkısını tamamladı.  Sahneye  elinde mendil ile şarkı  söylemeğe gelen yine orta yaşlı esmer ve Altın dişli bir kadın çıktı ve  “ Diseti  Klas/Onuncu sınıf”  adlı şarkıyı söylemeye başladı,  Bu şarkıda  22 Haziran 1941’de  başlayan 2.nci Dünya Savaşı ile birlikte 10’uncu sınıfta okuyan  öğrencilerin  okuldan çıkıp doğruca cepheye gidişlerini  anlatılıyordu,  Aynen bizim Çanakkale savaşında genç yaşlarında cepheye  gitmek zorunda kalan 15 yaşındaki gençlerimiz için yazılmış “Hey Onbeşli Onbeşli,  Tokat Yolları taşlı” türküsü gibi anlamlıydı.... 

Koro sahneye  tekrar geldi “Jenski Saldati/Kadın askerler” şarkısını söylemeye başladılar,  bu şarkı da    savaş esnasında askerlik yapmak zorunda kalan kadınlarla ilgiliydi. Savaşa kocalarını ve Erkek çocuklarını   yollayan kadınlar şimdi de kızlarını yollamak zorunda kalıyordu ve bu şarkı onu anlatıyordu, şarkının bir bölümünde koro sustu,  Spiker buğulu bir ses ile şiir söyleyerek şarkıya katkıda bulundu.  Zaten  spiker her sahneye gelişte yeni bir şiir okuyorak anonsunu yapıyordu.

Az önce sahnede şarkısını unutan teyze tekrar geldi bu kez parçayı playback değil akardiyon eşliğinde söyledi, “ Saldat  iz  Doma Ni  Uhadi/Asker,  gitme evden”   şarkısını  çok içten söyledi, az önceki hatasını affettirmek ister gibiydi, sesi gür ve berraktı, büyük alkış aldı.

“Savaşın şarkıları unutturacağını mı zannediyordunuz? Savaş varsa  biz de  şarkıları savaş için yaparız” diyerek sahneye girdi spiker kadın,  2 pilot kiyafetli erkeğe 6 üniformalı kadın  vokalistlik etti  “Patamu şto mi Plotı/Çünkü biz pilotuz” şarkısı,  plotların tercihlerinin kızlardan önce uçaklara olması hakkındaydı,   şarkının sonunda  gurup  sahneyi  terkederken çocukluğumuzda uçak taklidi yaparken kollarımızı yana açtığımız gibi aynı hareketi yaparak ayrıldılar.

Salondakiler  gittikçe ısınyordu, bir sonraki kadının söylediği  “Oh Rassiye Rassiye , Ti Takaya Adna/ Oh Rusya Rusya sen teksin Dünyada”  şarkısına herkes elleriyle tempo tuttu, Peşine  sahnede yer alan koronun söylediği  meşhur “Disati Naş, disantni Padalyon/ bizim 10 nuncu batarya takımımız” şarkısına herkes hep bir ağızdan eşlik ediyordu,

 Daha sonra sahnede küçük bir piyes sergilendi, 6 tane ihtiyar nine ellerinde süpürgeleri ile orduya katilmak için başvuruyor, görevli onlara el bombasının nasıl kullanılacağını öğretmek için ormana götürürken  ormanda  agiz mızıkası çalarak dinlenmekte olan 2  Alman askerlerini esir alıp köye dönüşlerini canlandırdılar.

DJ müzik organizasyonunun yanı sıra piyeste de rol almaya kalkınca sahne programında sırası gelen kadın elinde mikrafon ile  bir süre sahnede DJ’in gelip müziği başlatmasını bekledi, artık Showun sonuna yaklaşıyorduk,  son bölümde  dans vardı, sahnede vals parcaları çalarken spiker insanları dansa davet etti,  Rusyanın küçük şehirlerine has olan Kadın kadına dans etmeler başladı,  asker üniformalı  kadınlardan biri  (salondaki  tek  yabancı olduğum için) beni  dansa kaldırdı.

Dansın sonunda “Kak Haraşo na sveti  bez Vayna/ Hayatta Savaşın  olmaması ne güzel” şiiri bol alkış aldı, ve tüm sahnede gorev alanların  sahnede  birlikte söyledikleri “Den Pabedi/Zafer günü” şarkısı ile  konser sonar erdi,

Salondan ayrılan izleyiciler işlerinin başına döndü.  Sahnede görev yapanlar mı?  Onlar kutlamalara alt katta kurdukları  bir masa etrafında toplanarak kendilerine çektikleri ziyafet ile  devam ettiler,  tabii Zafer şarkıları eşliğinde.

Nazım Hikmetin bir şiirini hatırladım,

“Bugün pazar.
Bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar.
Ve ben ömrümde ilk defa gökyüzünün
bu kadar benden uzak
bu kadar mavi
bu kadar geniş olduğuna şaşarak
kımıldamadan durdum…..”

Ben de  20 yıldır bu ülkeye gidip geliyorum,
 Ve hayretler içinde şaşarak,
 Ruslar hakkında daha bilmediğim  ne kadar çok şey olduğunu  öğreniyorum....
09.05.2009

 

 

Paylaş
İLGİLİ HABERLER
Türkrus reklam Türkrus reklam Türkrus reklam Türkrus reklam Türkrus reklam Türkrus reklam Türkrus reklam Türkrus reklam Türkrus reklam
ANKET
2020 sonunda dolar kurunun kaç ruble olacağını tahmin ediyorsunuz?



©Copyright Turkrus.com - All Rights Reserved
Türkiye-Rusya haber sitesi Türkiye-Rusya haber sitesi