Döviz-Piyasalar14.11.2018 00:00:02
 

TÜM DERGİLERE ULAŞMAK
İÇİN TIKLAYINIZ.

Uysal DOĞAN

Türklere yeni dolandırıcılık uyarısı!
"Rusya Federasyonu'nda ticaret hem kazançlı hem de bir o kadar dertli... Her sektörün kendine özgü dolandırıcıları, her dolandırıcılığın da sezon
Devamını oku...
Yurt dışından telefonlara harç
Türkiye'dy yolcu beraberinde getirilen cep telefonu maktu harç tutarı 500 TL olarak belirlendi. Karar Resmi Gazete'nin bugünkü sayısında yayımlandı. Y
Devamını oku...
Moskova'ya yine ENKA damgası
Önde gelen emlak şirketlerinden Knight Frank, Moskova'da en fazla kaliteli ofis alanına sahip olan şirketleri belirlediği araştırmasını yineledi. Türk
Devamını oku...
Putin Londra sokaklarında!
Londra sokaklarında beliren billboardlar büyük yankı yarattı. "Kimliği belirsiz" bir grup tarafından başlatılan kampanya ile asılan afişlerd
Devamını oku...

Grip için ilginç tedavi yöntemleri
Kış kapıdan göründü, her zaman olduğu gibi "mevsim dönümü" zamanlarında soğukalgınlıkları, grip vakaları artmaya başladı... Rusya'da medyada
Devamını oku...
Moskova gettolaşıyor mu?
"Başkent Moskova artık gettolaşma yolunda... Ülkedeki toplumsal tabakalaşmanın artışına paralel olarak Moskova başta olmak üzere büyük şehirlerde
Devamını oku...
Rusya ve Türkiye'nin İngilizce notu
2018 Dünya İngilizce Yeterlilik Endeksi (EPI) açıklandı. Buna göre İngilizce'den Rusya'ya 'orta', Türkiye'ye 'çok zayıf' not verildi. 88 ülke ara
Devamını oku...
Rusya-Türkiye: Yaz okulları projesi
Rusça ve Türkçe dil eğitimine, ayrıca her iki ülkenin kültürünü öğrenmeye duyulan ilginin giderek yükseldiği ortamda Rus ve Türk bilim çevrelerinin ya
Devamını oku...
Rusya nüfusu 9 ayda 60 bin kişi düştü
Rusya'da doğumlardaki azalma sürüyor. Bu senenin ilk dokuz ayında dünyaya gelen bebek sayısının geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 5 (60 bin) daha a
Devamını oku...
Kadın oligarklar ve servetleri
Forbes dergisi Rusya'nın en zengin kadınlarını belirlediği araştırmasını yeniledi. Moskova eski Belediye Başkanı Yuri Lujkov’un eşi Yelena Batur
Devamını oku...
Stalin'in kadınları
Doğum belgesinde yazılı adıyla Yosif Visaryonoviç Cugaşvili... Dünyanın onu tanıdığı adıyla, Josef (Yosif) Stalin... 1953'te 74 yaşında vefat eden, SS
Devamını oku...
Kurduğu fabrikaya giremeyen işadamları
Türkiye'de ekonomik krizin pazarı daraltmasıyla, bir kez daha yüzünü Rusya'ya dönenlerin sayısı arttı. Yeni pazar arayışında Rusya yine ön planda. Rus
Devamını oku...
YAZARLAR | Haber detay
Yana Temiz yazdı: Ciddi ortak yazarım... Sevgili Türkiyem benim.

Hiçbir zaman ortak yazarlarla beraber yazmam. Nasıl konu uyumlu hale getirilir, beraber kahramanlar yaratılır, ana fikirler paylaşılır, başkasının düşüncesine kulak verilir, metinde, niyeymiş ki değişiklik yapılır, hayal dahi edemem... yok, yok, kesinlikle olamaz böyle bir şey! Sonuç kötü olsun, eleştirmenler ne isterlerse söylesinler, benim romanım sadece benimdir ve ben hiçbir zaman...

Hiçbir zaman: «Hiçbir zaman!» deme.

O hayatımda beklenmedik bir anda ortaya çıkıverdi, kulak vermiş olsam da başlarda karşı durmaya çabaladım: ne de olsa bu konuyu benden daha fazla anlıyordu, benim deneyimim azdı, yazdığım bir bölümü göstereyim, danışayım derdim. Tüm yazarlar gibi, ben de tabii ki övgüler ve kayıtsız şartsız kabullenilmeyi bekliyordum.

O an geldiğinde Türkiye’de ‘artık’ (uzun zaman önce ‘daha’ değil de mütevazi ‘topu-topu!’na dönüşmüş olan) üç-dört yıldır yaşamış idim, etrafa aşina olmuş, alışkanlıklar ve çevre edinmiş idim ve tabii ki yeni bir roman hakkında düşünmeye başlamıştım. Bunun her bakımdan ‘kadın’ olmasını bununla beraber kadınlar tarafından kadınlar için yazılmış romanlardan farklı bir eser olmasını istiyordum. Kadınlar hakkında olacaktı, ancak genç ve güzel olanlar hakkında değil, illa ki aşk entrikaları olmayan, hayranlık uyandırıcı ve yenilmez baş kadın karakteri olmayan bir eser olacaktı... ben de tanıdığım kadınlara gözümü diktim ve onlar hakkında yazdım.

Romanın adını ‘Altın günü’ koydum – ne olduğunu biliyor musunuz? Bizim için alışılmadık, beni şaşırtmış olan bir gelenek: Birkaç kadın arkadaş ayda bir kere aralarından birinin evinde buluşuyorlar ve her misafir hanım ev sahibine bir gram altın değerinde para veriyor. Öyle fazla bir miktar değil, kimseye yük getirici de değil, ama sonuçta bu misafirliğe katılan her kadın yılda bir kere kendine pahalı bir hediye alabiliyor. Bu eskiden mutlaka altın bilezik olurdu. Bu bilezikler yarına güveni sembolize ederlerdi ve banka hesaplarına erişimin erkeklerin ayrıcalığı olduğu o günlerde sadece kadınlara özgü bir tasarruf ve para koruma yöntemi idi. Bugün bilezik sadece yeni bir süs eşyası olabilir.

‘Altın Günü’ yapma geleneği ise kalıcı olmuştur ve bana hakkında roman yazmaya değer bir konu gibi geldi.

«Birinci Bölüm», – Gerçeğe benzemesini istediğim o hayal dünyasına dalarken yazdım… artık onları görebiliyordum, kendim de o misafir odasındaydım, hiçbir ortak yazar yoktu, aman ha! – roman başlıyor.

"…Hepsi birbirlerinden nefret ediyorlardı.
Gülümsemelerde, kibarlıkta, ziyafete yağdırılan övgülerde, yeni saç modeli ya da yeni alınan bir elbise ile ilgili komplimanlarda yansımasını bulan o zarif kadın nefretiydi bu. Birbirlerinin bayramlarını kutlamayı unutmazlardı, önce doğum günlerini, ardından çocukların evlenme tarihlerini hatırlarlardı, hastalık olsun, yeni bir eve taşınma olsun, yeni bir araba alınması olsun, eşinin işindeki zorluklar olsun, tatile gitmek olsun, oğlanın üniversiteye girmesi olsun kadın arkadaşlarının hayatındaki hiçbir olaya ilgisiz kalmazlardı. Diğerlerinin hangi parfümü, şekerlemeyi tercih ettiğini unutmazlardı; şirin, ufak-tefek hediyeler olmadan birbirlerine ziyarete gitmezlerdi; daire ve telefon numaralarını, diğer dokuz kadının kaynatalarının ve annelerinin kaprislerini ezbere bilirlerdi.

Çok isteseler de birbirlerini unutamazlardı. Bu on kadın bazı şeyleri unutmayacak kadar çok uzun zamandır birbirlerini tanımaktaydılar. Nefretleri de öylesine uzun zaman önce doğmuştu ki içlerinden hiçbiri bu nefretin ilk nedenini söyleyemezdi. Gerçek nedenini. Her birinin aklında gerçek neden gibi kabullenerek özenle üzerine titrediği, muhafaza ettiği o gerçeği değil.

On kadın. Yılda on misafirlik. Daha sıkı görüşmeleri için bir nedenleri yoktu, onlar da bunu yapmıyorlardı zaten. Hastalıkların bile onları vazgeçmeye zorlayamayacağı, sıradaki kaçınılmaz misafirliğe hazırlanırken özenle kendilerine çeki düzen verirlerdi, önceden ne giyeceklerine karar verirler, yeni süs eşyaları ya da ayakkabı satın alırlar ya da ödünç alırlardı, kuaföre giderler, manikür yaptırırlardı... tıpkı hayatında ilk defa buluşmaya gidecek genç kızlar gibiydiler.

On kadın. Yılda on misafirlik. Kaç yıldır bu misafirliklere hazırlanmışlardı? On beş? Yirmi? Cevap vermekte zorlanırlardı: Bunun hep böyle olduğunu sanırlardı.
Her zaman da o nefret vardı. Her biri çok becerikli ve özenli bir şekilde onu gizlerdi. Diğerlerinde de aynı nefret duygusunu yarattıklarının farkında bile olmazlardı. Hayır, bu içeriden hiçbirinin aklına bile gelmezdi. Ayda bir kere, ayrı bir özenle kendine çeki düzen veren her biri, kendi nefretini eşi, tekrarı olmayan sanırdı.

İzin, tatil ve seyahatler zamanı olan o iki ay dışında yılda on kere, artık genç olmayan, ama son derece bakımlı, modaya uygun bir şekilde ve akıllıca giyinmiş dokuz kadın evden çıkmadan önce aynaya son bir kontrol bakışı atardı. Onuncusu ise masalarda toz olup olmadığını, ışıl ışıl parlayacak şekilde silinmiş camlarda leke olup olmadığını, tertemiz yapılmış halılarda gözden kaçmış bir çöp tanesi olup olmadığını kontrol ederdi. Kapı zilinin defalarca çalmasını beklerdi.
Her şey hazır: kostümler, makyaj, dekorasyonlar.

On amatör, ancak kabiliyetli ve deneyimli aktris saatlerine bakıyorlar ve sahneye çıkıyorlar. Bekledikleri alkışlar değildir. Hiçbir çıkar gözetmeden, o günün artık geçmiş olduğundan aldıkları mutluluk dışında herhangi mükafat beklemeden kimsenin yönetmenliğini yapmadığı bir gösterideki rollerini yapıyorlar, ‘Altın Günü’ adlı gösteride…
 Romanın devamında neler neler olmadı ki: çok sayıda ani konu değişiklikleri, konuşmalar, cinayetler, politik entrikalar…

 – Eee-ee…– alçak gönüllülükle gülümsedi. – Fena değil, ama… onlara karşı adaletsiz değil misin? Nükteli bir şekilde Türk ev kadınları dediklerin bununla kalıyorlar mı sandın? Aslında Türk kadınları böyle olmakla kalmıyorlar, sadece altın günleri ile meşgul değiller! Ben sana çok farklı olanları göstereceğim… öylesine gençsin ki, canım!
«Artık» otuzluk bendeniz itiraz edemeden duramadım; o, ‘daha’ ve ‘topu-topu’nu gayet iyi bilen, gülümsedi ve ısrarlar burnunu sokmaya devam etti.

Hem metne hem fikirlere. Karakterlere ve çatışmalara.

İç mekan ve portre anlatımlarına.
Her şeye bir kulp buluyor, imalarda bulunuyor, tavsiyeler yapıyor, redaksiyon ve düzeltmeler yapıyordu, ben ise ne itiraz edebiliyor ne de reddedebiliyordum!
Haklı olduğunu kabullenmemem mümkün değildi.

 – ‘Onlar hakkında’ yazıyorsun. Oysa dünya da ‘onlar’ ve ‘bizler’ var mı ki? Bunlar kendi uydurma özellikleri ve fikirleri ile donattığımız kendi yarattığımız gruplar değil mi? Sen aynı zamanda ‘onlardan’ ve ‘bizden' biri değil misin?

Ben de yazmaya başladım, yazdığım ne ‘Türk kadınlarıydı’ ne ev hanımları, ne kadınlar, ne Türkler ne de Ruslardı artık, sadece hiçbir sembolik gruba sokulmayan farklı insanlardı. Tüm önyargılarımdan kurtuldum, onların bana dikte ettiklerini sildim, yeniden etrafıma bakındım…

Teşekkürler sana, benim ciddi “ortak yazarım”.

Sensiz kitaplarım çok daha büyük başarılar elde edebilirdi: kazanmaya mahkum ve hafif eserler, bu tür şeyler herkesin hoşuna gider – belki de bu şekilde hem yazar hem okuyucu birbirine göz kırparak ve gülerek ‘bizim gibi olmayanlara’ karşı bir çeşit ‘biz’e birleşen anlaşmalı taraflardır işte bu nedenle de tek etkileyici bir kelime ile önceden değerlendirilebilir, sınıflandırılabilir, çizilebilirler. Hayır, ben senin için böyle basitleştirilmiş bir yol istemiyorum.

Türkiye’de yirmi yıldır (daha? Topu topu?) yaşıyorum – ve kesinlikle biliyorum ki “Türk kadınları Rus kadınlarından farklılar” iddiasında bulunmak gibi hayali bir dünya görüşü hakkında hüküm vermek için çok az şey biliyorum…
– Gayet başarılısın, canım! – artık o kadar da alaycı gülümsemiyor bana. – Düşündüğüm gibi inatçı ve sınırlı değilmişsin. Yaz, yaz … eğer lazım olursa – ben yine yardım ederim ve yol gösteririm.

Teşekkürler, canım benim. Affet, adın kapaklarda yok.

Benim değişmez yardımcım ve tavsiyecim ne iyi ki eleştirilerini ve yardımını kabullendim!

Sevgili Türkiyem benim.

15.9.2015
 

Paylaş
İlgili Haberler
ANKET
Rusya'da sonbaharla birlikte işleriniz nasıl gelişti?


RTİB olağan genel kurulu 2 Aralık'ta
Moskova'da 1997'den beri faaliyet gösteren Rus Türk İşadamları Birliği'nin (RTİB) olağan genel kurulu için tarih belirlendi. Adaylık başvuru
Devamını oku... Putin 19 Kasım'da Türkiye'ye geliyor
Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, 19 Kasım pazartesi günü Türkiye'ye geliyor. Putin'in uluslararası ilişkilerden sorumlu yardımcısı Yuri Uşako
Devamını oku...
Türkiye, Rusya'nın 5'inci partneri
Rusya’nın en büyük ticari partnerleri açıklandı. Ocak-Eylül 2018 verilerine göre, Türkiye Rusya’nın beşinci büyük ticari ortağı. Çin Rusya
Devamını oku...
Yolcu beraberinde mallara yeni düzen
Rusya, Belarus, Kazakistan, Kırgızistan ve Ermenistan’ın üye olduğu Avrasya Ekonomik Birliği, bu ülkelerin sanırlarından içeri sokulacak mallar
Devamını oku...
Rus usulü restorasyon faciası...
Türkiye’de son dönemde tarihi eserlerin “şaşırtıcı" restorasyonları yüzünden yaşanan skandalların haberleri sık sık  medya günde
Devamını oku...
Rus turistlerin Türkiye şikayet listesi
Rus OneTwoTrip seyahat organizasyonu sitesinin gerçekleştirdiği araştırmaya göre Ruslar, Türk otellerinin en büyük noksanın şezlong yetersizliği ile m
Devamını oku...
Rusya'ya para kaybettiren 5 ülke
Rusya "eski defterleri" açtı, hesap yapıyor: Soğuk Savaş döneminde Moskova yeni müttefikler edinmek için gelişmekte olan ülkelere milyarlarc
Devamını oku...
İsmailov'den Putin'e mektup: "Medet!"
Servetinin en büyük kaynağı olan Moskova'daki Çerkizovski Pazarı elinden alındıktan sonra işleri bozulan, ardından hakkında cinayetten gıyabi tutukl
Devamını oku...
Rusya'nın 'sevgi dolu' bölgeleri belirle
Rusya Federasyonu’nunda “sevgi endeksi” en yüksek bölgeler belirlendi. Buna göre, en fazla olumlu enerjiye sahip olan ve bu enerjiyi
Devamını oku...
Ortaylı'dan "kiliseler savaşı" yorumu
Tarihçi Prof. Dr. İlber Ortaylı, "Kavga’daki manidar hediye" başlıklı son yazısında, Ortodoks Hıristiyan dünyasındaki kavgayı ele aldı
Devamını oku...
En popüler ikinci el araba
Rusya ‘ikinci el’ otomobil piyasasında en çok satılan araba markaları açıklandı. İlk on otomobil markası içinde yedisi Lada’nın türl
Devamını oku...
En çok kazandıran meslekler
Rusya'da en fazla kazanç sağlayan meslek sahipleri hangileri? NAFI adlı araştırma kuruluşunun verilerine göre, ülkede en çok finans çalışanları, en az
Devamını oku...
 
©Copyright Turkrus.com - All Rights Reserved Kalemizi & 3C Bilişim